بی دلـم بـی‌بـهـانـه می‌خـوانـم            غـزلی عـامـیـانـه مـی‌خـوانـم

آن قـدر از خـودم رهـا شده‌ام            از خودم یک ترانه می‌خـوانم

شب شعری چنین ندیـده کسی            تا سحـر عـاشـقـانه می‌خـوانم

ماهی حـوض خـانه‌ات هـستم            پـای تو بـی‌کـرانـه می‌خـوانـم

نفـسم در هوای تو جاری‌ست            جـان تو هـر کـجـا نمی‌خـوانم

خواندنم پای تو فقـط زیباست

خواندنم با تو خط به خط زیباست

با دم تـو کـسـی که دمـپـر شد            بـا دم تـو مـسـیـح پــرور شـد

کوچه پس کوچۀ بهـشت خـدا            بـا گـل خـنـده‌ات مـعـطـر شـد

فطرس از برکت قدومت بود            صاحب بال و پر نه شهپر شد

از هــمــان ابــتــدای آمــدنـت            کـشـتی عـشـق تو شـناور شد

شدی از هر نظر رسول خـدا            شـیـرۀ جـانت از پـیـمـبـر شد

مـعـنی فـجـر و انّـمـا هـسـتـی

خـامس آل مـصطـفی هـسـتی

ای قـبـولی طـاعـت هـمـگـان            مهر پیـوسـته لـطف بی‌پـایـان

رحمت واسعه؛ فـضیلت جود            ای سراج المـنیر؛ کهـف امان

آیۀ عـصمت و صحـیـفۀ نـور            ای جهـاد و عـقـیـده و ایـمـان

آمــدی و زمــیـن شـد آرزوی            آســمـان؛ روز سـوم شـعـبـان

می‌نویسم حـسین جـانم حسین            می‌نـشـیند کـنار نامت “جـان”

بــأبـی انـت ســیــد الــشــهــدا

روزی‌ام کن دوبـاره کـربـبـلا